Intervisie voor arts-assistenten met psychische kwetsbaarheid1 min leestijd

Met prevalenties van psychiatrische problemen van 0,5-15% is het onvermijdelijk dat er ook arts-assistenten (in opleiding) psychiatrie zijn die de andere kant van de tafel kennen. Deze dubbelrol brengt vanzelfsprekend uitdagingen met zich mee: een goede zorgverlener zijn en daarbij de juiste psychofarmaca voorschrijven en tegelijk zelf een goede patiënt zijn, ook als dit gepaard gaat met bijvoorbeeld psychofarmaca of gebruik van andere medicatie. Wie geef je op het werk wanneer en in welke mate openheid hierover? Zet je jouw eigen ervaringen in als zorgverlener en verminder je het stigma in de psychiatrie of houd je deze kant van jezelf juist verborgen op het werk?

Deze en andere vragen wil een ANIOS psychiatrie graag met collega A(N)IOS bespreken. Bij belangstelling komen jullie samen en/of wisselen jullie met elkaar ervaringen/vragen uit in een whatsapp groep. Andere suggesties zijn ook van harte welkom. Geïnteresseerden sturen een bericht naar tegekkeintervisie@gmail.com

7 thoughts on “Intervisie voor arts-assistenten met psychische kwetsbaarheid1 min leestijd

  1. Clara Koek Beantwoorden

    wat een mooie ontwikkeling. Het brengt mij op het idee ook zo’n oproep te plaatsen voor psychologen in opleiding tot psychotherapeut, gz- of kp-psycholoog. Ik ben zelf sinds een paar jaar open op mijn werk in de GGZ over mijn psychosegevoeligheid en gebruik dit ook steeds meer in het werk met cliënten/familie. Ik schreef hierover op https://www.psychosenet.nl/psychose-verzwijgen-repelsteeltje/ . Mede hierdoor kwam ik in contact met andere zorgcollega’s met een psychische kwetsbaarheid.
    Het blijkt lastig de afweging te maken wel of niet open te zijn hierover en hoe dan. Vragen zoals vermindert het mijn kans om door een selectie voor een vervolgopleiding te komen, om ergens aangenomen te worden of serieus te worden genomen door collega’s spelen. Mijn werkgever GGZ-NHN streeft een veilig werkklimaat na voor iedere medewerker die open zou willen zijn over zijn/haar psychische kwetsbaarheid. Tevens wordt nagedacht hoe ervaringskennis functioneel kan worden ingezet door reguliere zorgprofessionals naast ervaringsdeskundigen die dat al doen en zijn opgeleid. Aandacht hiervoor bij beroepsverenigingen en opleidingsinstituten zoals bijv RINO zou destigmatiserend kunnen werken en het inzetten van ervaringskennis(naast praktijk- en wetenschappelijke kennis) kunnen stimuleren. Dat dit meerwaarde kan hebben is beschreven in https://www.windesheim.nl/over-windesheim/nieuws/2019/februari/grote-zorgorganisaties-omarmen-inzet-ervaringsdeskundigheid-van-zorgprofessionals

  2. Jeroen Kloet Beantwoorden

    Als psychiater kampend met mijn eigen psychische kwetsbaarheid is me dit uit het hart gegrepen. Mocht ik op een bepaalde wijze hierin iets kunnen betekenen.
    Binnen ggz Breburg hebben we recent een intervisiegroep opgesteld voor hulpverleners met eigen kwetsbaarheid die dit in willen leren zetten in hun eigen werk. Zelf werk ik al zo’n 6 jaar met eigen ervaringen binnen mijn vak als psychiater.

    Mvg
    Jeroen Kloet

    • Frank Gerritse Bericht auteurBeantwoorden

      Beste Jeroen,

      dank voor je sympathieke en open reactie en dank ook voor je aanbod om hierin eventueel wat te betekenen. Ik heb dit doorgegeven aan de initiatiefnemer van deze groep. Wellicht hoor je ervan.

      Groeten,
      Frank Gerritse

  3. Simone Schade Beantwoorden

    Ik ben verpleegkundig specialist en sluit me bij bovenstaande aan. In de toekomst wil ik binnen de parnassiagroep een soortgelijke intervisie opzetten en vraag me af wat jullie ervaring/ overweging is aangaande de samenstelling; mono- of multidisciplinair?

    • Frank Gerritse Bericht auteurBeantwoorden

      Beste Simone, ook jij bedankt voor je reactie! Ik zal ook jou in contact brengen met de initiatiefnemer.

      In antwoord op je vraag over mono- of multidisciplinair is geen makkelijk eenduidig antwoord te geven, dat is grotendeels een persoonlijk iets ook denk ik. Zelf neig ik meer naar monodisciplinair, zodat de gemene deler zo groot mogelijk is. Maar dit is wellicht ook iets om eens uitgebreid te bespreken met de initiatiefnemer van deze oproep 🙂

      Groeten,
      Frank Gerritse

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *